××به دلم وعده دادم که چشات ماله منه××

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو چهره بنما دلبرا تا جان بر افشانم چو شمع

نوشته شده توسط آرش و آرمان در چهارشنبه 1387/04/12 ساعت 23:52 موضوع | لینک ثابت

 برای عشقم عزیزترینم بهترین و صمیمی ترین دوستم

               مادرم

نوشته شده توسط آرش و آرمان در سه شنبه 1387/04/04 ساعت 0:52 موضوع | لینک ثابت

.روزی پسر بچه ای تصمیم گرفت به ملا قات خدا برود و چون می دانست راه درازی در پیش دارد مقداری کلوچه و نوشیدنی در چمدان گذاشت و سفرش را آغاز کرد هنوز راه درازی نرفته بود که در پارک چشمش به پیرزنی افتاد که دروی صندلی نشسته بود و خیره به پرندگان نگاه می کرد پسرک کنار پیرزن نشست و چمدانش را باز کرد می خواست چیزی بنوشد که متوجه گرسنگی پیر زن شد و کلوچه ای به او داد پیرزن با حس سر شار از قدر شناسی آن را گرفت و لبخندی نثار پسرک کرد لبخندش آن قدر زیبا بود که پسر ک خواست برای دیدن دوباره آن مقداری نوشیدنی نیز به او بدهد لبخند های پیرزن پسرک را غر ق در لذت کرد. آن دو تمام بعد از ظهر را به خوردن
و نوشیدن گذراندند بی آن که کلمه ای بین آن ها رد و بدل شود با تاریک شدن هوا پسرک تازه
متوجه شد چقدر خسته است و برای برگشتن به خانه از جا بر خاست اما هنوز چند قدمی پیش
نر فته بود با سرعت به سوی پیرزن باز گشت و او را در آغوش کشید و باردیگر نظاره گر عمیق ترین لبخند پیر زن شد مادر پسرک که با ورود او اوج لذت را در چهره وی تشخیص داد علت شادی او را جویا شد پسرک نیز در پاسخ گفت من امروز با خدا ناهار خوردم و قبل از این که مادر چیزی بگوید اضا فه کرد و لبخند او زیباترین لبخند ی بود که تا به حال دیدام پیرزن نیز سرشار از شادی و آرامش به خانه برگشت و در پاسخ به پسرش که از حالات عجیب مادر شگفت زده شده بود گفت امروز با خدا در پارک کلوچه خوردم اوبسیار جوان تر از آن است که انتظار داشتم

نوشته شده توسط آرش و آرمان در پنجشنبه 1387/03/23 ساعت 1:42 موضوع | لینک ثابت

بهم نگفتن اگه اسير يکي بشي دلت ميسوزه...بهم نگفتن اگه با

 چشاش نگات کنه انگار تموم جونتو به آتيش ميکشن...بهم

نگفتن اگه تموم روز ببينيش بازم دلتنگش ميشي...بهم نگفتن

ممکنه يه روز بذاره بره...بهم نگفتن... نگفتن که تو پشت سرش

 اشک ميريزي ولي اون بي اعتنا ميره...نگفتن تو ديوونش ميشي

 ولي اون بي خيالت ميشه.

نوشته شده توسط آرش و آرمان در دوشنبه 1387/02/30 ساعت 14:9 موضوع | لینک ثابت

واما عشق.......

زندگی عشق است عشق افسانه نیست

                            انکه عشق را افرید دیوانه نیست

عشق ان نیست که کنارش باشی

                            عشق ان است که بیادش باشی

 نگو تو راه زندگي رفيق نيمه راهتم هميشه پا به پات مي يام عاشق روي ماهتم

شكوفه هاي صورتي هديه مهربونيات دار و ندارم يه دله اونم فداي خنده هات

       

نوشته شده توسط آرش و آرمان در شنبه 1387/02/21 ساعت 18:2 موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 

نوشته شده توسط آرش و آرمان در دوشنبه 1387/01/26 ساعت 13:57 موضوع | لینک ثابت

                                          دیگه گریه دلو وا نمی کنه

                                دیشب به یاد تو تنها گریستم
                              مستانه گریه کردم، دریا گریستم
                             طوفان غم چو داد گلستان دل به باد
                                  بر حال پر پر گلها گریستم
                            من بودم و خیال تو در نیمه های شب
                           بر بخت خویش و این دل شیدا گریستم
                             بیخود شدم ز گریه و رفتم به اشتیاق
                               معراج دل نمودم و آنجا گریستم
                              در جستجوی او ، من آواره ابروار
                            بر کوه و دشت و دامن و صحرا گریستم
                               بر زورق دلم شب تیره به موج غم
                                 پنهان به آه بود و پیدا گریستم
                             هر چند نکته سنج و سخن آورم ولیک
                            شب در خیال لعل شکر خواب گریستم
                         موسی به عشق روی تو خودش بود تا سحر
                                  تنها ترانه گفتم و تنها گریستم

نوشته شده توسط آرش و آرمان در جمعه 1387/01/23 ساعت 12:25 موضوع | لینک ثابت

                           ای خدا بازم خودت هوای ما رو داشته باش

................؟

تو را در كدامين سرزمين جستجو كنم ؟ سرزمين وصال ؟ سرزمين هجران ؟

« چه تلخ است شربت وصالي كه شهدش مرگ باشد »

امشب باز هم در كوچه هاي پر از شبنم آشنايي دويده ام و جز غربت و سكوت كسي را حس نكرده ام

اما به شوق ديدارت ، با سرنوشت دست وپنجه نرم مي كنم و هر روز در كنار پنجره از عطر گلهاي ياس نفس تازه مي كنم و در انديشه رهايي از اين قفس تنگ در روياهايم پرواز مي كنم و اميدهايم را مي بينم كه مرا به آرزوهايم كه در فنا زندگي مي كنند رسانده اند ...

نوشته شده توسط آرش و آرمان در سه شنبه 1387/01/20 ساعت 16:40 موضوع | لینک ثابت

رو در و دیوار این شهر همش از تو یادگاره

توی این کوچه ی تاریک من و تنها نمیذاره

یاد حرفای قشنگت که تو قلبم لونه میکرد

یاد دلتنگی چشمات که منوبهونه میکرد

میزنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه ی کی پس بخونم

دل من هواتو کرده آخ کجایی نازنینم

کاشکی بودی و میدیدی بی تو من تنهاترینم

توی این بازی که ساختی من همه هستیمو باختم

زیر پات گذاشتی آخر عشقی که من از تو ساختم

مگه تو دوسم نداشتی از دلم خبر نداشتی

دلت از سنگ شده انگار که منو تنها گذاشتی

میزنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه ی کی پس بخونم

دل من هواتو کرده آخ کجایی نازنینم

کاشکی بودی و میدیدی بی تو من تنهاترینم

میشینم منتظر اینجا تا تو برگردی دوباره

تا بشینی پای حرفام بریم تا ماه و ستاره

میدونم میای یه روزی یه روزی که خیلی دیره

یه روزی دل شکستم سر این کوچه میمیره

میزنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه ی کی پس بخونم

دل من هواتو کرده آخ کجایی نازنینم

کاشکی بودی و میدیدی بی تو من تنهاترینم

نوشته شده توسط آرش و آرمان در شنبه 1387/01/17 ساعت 16:57 موضوع | لینک ثابت

هر کسی که رفت ،

 پاره ای از دل ما را با خود برد ،

اما تو که هنوز نرفته ای ، می دانم که دورادور با من هسـتی !

تمام اینها نتیجه تقدیر من نبود ،

ولی قبول دارم که تقصیر خودم بود ...

فکر نکن که دلم برایت تنگ نمیشود ،

فکر نکن که نمی خواهم ببینمت ،

ببین، نگذاشتند با نخواستیم کلی فرق دارد ...

پس می سپارمت به باران ،

که در آن عصر خنک پاییزی چشمانم را تر کرد ،

و به آن دو ستاره ، که دیگر مال من و تو نیستـند ...

نوشته شده توسط آرش و آرمان در جمعه 1387/01/16 ساعت 18:58 موضوع | لینک ثابت